Monday, January 03, 2011

Sa Edad Na Labindalawa..

              Anim na taon na ang lumipas, noong niyaya ako ng kaibigan kong maligo sa ilog. Apat na taon ang agwat namin sa isa't-isa. Medyo may kalayuan nga lang ang ilog mula sa aming bahay pero nagpasya kami na lumakad na lamang dahil wala kaming pamasahe.
              Maganda ang ilog. Malalim, malinis at mabato ang gilig-gilid nito. Nagkataong walang masiyadong tao noon. Habang papalapit kami sa ilog, may narinig kaming naghihiyawan na tila may kasiyahan na nagaganap. Mga lasing pala ang nandoon. Mga menor de edad at mga may edad na rin. Tumungga sila nang tumungga at halos hindi na makatayo sa kalasingan. Nagmamasid pa rin kami sa kanila. Nagtago kami sa damuhan para hindi nila kami mahalata. natatakot kasi ako sa maaaring mangyari.Gustong pumababa mula sa kinaroroonan namin si Bogart(hindi niya tunay na pangalan), hanggang sa napatayo siya bigla.Akala ko huli na kami. Nagulat ako sa ginawa niya. Niyaya ko siyang umuwi na pero nagpupumilit pa ring maghintay. Makaraan ng ilang oras, tila nagsisiuwian na ang mga tunggalero. "Sundan natin sila" sabi ni Mang Bogart. Pumayag naman ako kasi baka ako'y iwan.

Lumakad kami sa damuhan na kahit nagbabadiya ang panganib ay sumuong pa rin kami. Hindi ko na alam ang lugar na iyon pero lumakad pa rin kami nang lumakad. Natatakot ako sa mga naririnig ko kaya tumakbo ako. Hindi ko namalayan na wala na pala ang kasama ko. Parang sa isang iglap ay nawala siya. Lumingon ako sa paligid pero wala akong nakitang bakas. Hindi ko na alam ang gagawin ko noon halos mamatay ako sa nerbiyos at kating-kati pa ang buo kong katawan. Gusto kong umuwi na lang mag isa pero pinangunahan ako ng takot at pangamba. Hanggang sa may narinig akong hindi ko maintindihan kong huni ng hayop o tao. Hinanap ko kong saan nanggagaling ang huni na iyon.
Habang papalapi ako sa tunog, lalo itong lumalakas na para bang nagyayaya na may gawin.
Hanggang sa may nakita akong isang maliit na Bahay-kubo. Lumapit ako doon at natuklasan ko na doon pala nanggagaling ang tunog. Sumilip ako sa butas nito. Laking gulat ko na ang hinahanap kong kaibigan ay nasa loob pala nito at may kasamang dalawang adan. May ibinigay siyang pera. diko alam kong magkano sabay hawak sa ari ng dalawang adan. Hinihimas himas niya ito hanggang sa nagising at tumigas na parang bato. Hinalikan niya ang mga ito sa leeg, pati na rin sa suso ng dalawang adan. Napaungol sa sarap ang dalawa. Napakahusay ni Kuya Bogart na sumuso ng talong. Lalo akong nabigla nang tinanggal lahat ng kanilang saplot. Kinain ni Kuya ang dalawang talong. Sinipsip ng sinipsip ang bola ng dalawang adan. Pagkatapos, pumunta sa likod ang isang adan at gustong ipasok ang espada sa masikip na parte ni kuya. Wow! pasok agad. Ni walang sinabi na sakit. Sanay na sanay na pala ang kuya, noon ko lang nalaman. Gusto ring ipasok sa butas ni kuya ang isang adan. Imagine, 2 swords at the same time? lalong napatirik ang dalawang adan sa sarap at ligayang nararamdaman. hindi ko lang alam kong nagpepenetensya na si kuya pero sarap na sarap naman ito. Unang linabasan si adan 1. Ang lagkit at puting-puti ang tamod ni kuya. linunok lahat ni kuya Bogart iyon at sumunod na pumutok na parang isang firecracker ang tamod ni adan2 at ganoon din ang ginawa ni kuya Bogart.
               Akala ko lalake si Kuya Bogart. May itinatago palang lihim sa akin  at ngayong natuklasan ko na. Hinintay ko siya sa may bukana, malapit sa kubo. Tinanong ko siya kung bakit siya nawala, " May nakita akong prutas, hinog na kasi eh, wala namang tao kaya kinuha ko na lang. Gutom ako nun, tatawagin sana kita pero tumatakbo ka at hindi mo na ako marinig". Hindi ko na siya tinanong ulit dahil alam kong magsisinungaling siya.

1 comment:

Kamila said...

anong meron?? hahah tenkyu sa pagdalaw sa blog ko... visit mo ROAD TO KILL yan ang tagalog blog ko.. if you wanna exchange link.. follow mo na lang ako... follow back ako as soon as possible X)